Diagnozowanie układu jezdnego pojazdu samochodowego (1)

Układ jezdny i zawieszenie służą do połączenia kół jezdnych z ramą lub nadwoziem samonośnym oraz przejęcia wszystkich obciążeń działających na koła jezdne i przeniesienia ich na elementy nośne samochodu. Wymienione układy stanowią podstawową część struktury nośnej pojazdu samochodowego.

Struktura układu jezdnego
Konstrukcja układu jezdnego pojazdu samochodowego obejmuje najczęściej:
- osie kół jezdnych,
- mocowanie i łożyskowanie kół,
- koła jezdne.

Osią pojazdu nazywa się zespół elementów nośnych, na którym są osadzone koła. Oś przejmuje część ciężaru samochodu i jest połączona z ramą lub samonośnym nadwoziem za pomocą elementów sprężystych zawieszenia. Mosty napędowe są osiami, których koła są napędzane. Natomiast osie nienapędzane nazywa się osiami nośnymi. W przypadku zawieszenia niezależnego zadania osi mogą spełniać czopy, na których są ułożyskowane piasty kół. W zawieszeniu zależnym kół oś nośna może stanowić wyraźnie wyodrębniony zespół.
Piasty kół nienapędzanych są ułożyskowane na czopach w podobny sposób jak piasty kół napędzanych. W pojazdach ciężarowych z reguły stosuje się piasty osadzone na dwóch łożyskach stożkowych. W samochodach osobowych obecnie najczęściej stosuje się łożyska kulkowe.
[gallery] [img]12224|Rys. 1. Przykład konstrukcji ogumienia do samochodu osobowego – opona radialna [1].|[/img] [/gallery]
1. Koła jezdne
Koła jezdne pojazdów samochodowych są osadzone na piastach i przenoszą wszystkie siły działające pomiędzy pojazdem a drogą. Zależnie od usytuowania i funkcji koła jezdne dzieli się na:
- kierowane i niekierowane,
- napędzane i nienapędzane,
- pojedyncze i bliźniacze.

Koła jezdne samochodu mają znaczny wpływ na jego właściwości trakcyjne i powinny się odznaczać:
- dużą przyczepnością do nawierzchni i odpornością na boczne znoszenie,
- odpowiednią nośnością (zdolnością do przenoszenia obciążeń),
- zdolnością tłumienia drgań i wstrząsów,
- małym oporem toczenia,
- dużą trwałością (odpornością na zużycie i uszkodzenia).
[skip_main_image]
Oprócz tego nieoczekiwane uszkodzenie koła podczas jazdy powinno stanowić jak najmniejsze zagrożenie dla bezpieczeństwa samochodu. Decydujący wpływ na spełnienie tych warunków ma ogumienie kół jezdnych. Głównymi elementami koła samochodowego są: obręcz, element łączący obręcz z piastą (najczęściej tarcza) oraz osadzona na obręczy opona (ogumienie). Obręcz i tarcza coraz częściej stanowią jedną całość. Ogumienie jest elementem sprężysto- -tłumiącym, który łagodzi oddziaływanie nierówności drogi na samochód. Koła zamontowane na tej samej osi jezdnej powinny mieć takie samo ogumienie i takie same obręcze oraz jednakową wartość ciśnienia w oponach.
Obręcz koła jest elementem, który umożliwia osadzenie opony i trwałe jej umocowanie. Obręcze kół mogą być jednolite lub dzielone. Do kół samochodów osobowych są stosowane jednolite obręcze wgłębione o różnym profilu. Do kół pojazdów ciężarowych o dużych wymiarach stosuje się zwykle obręcze dzielone płaskie (o profilu płaskim lub zukosowanym). Obręcz dzielona ułatwia osadzanie i zdejmowanie opony, wymaga jednak starannego mocowania opony za pomocą pierścieni osadczego i blokującego.
Obręcze kół muszą mieć kształt dopasowany do osadzonego na nich ogumienia. Kształty i wymiary obręczy są znormalizowane i odpowiadają znormalizowanym kształtom i wymiarom opon. Obręcze przeznaczone do współpracy z oponami bezdętkowymi są odpowiednio ukształtowane ze względu na konieczność uzyskania dużych nacisków miejscowych. Przylgnie takich obręczy są najczęściej zukosowane pod kątem 15o. W takich obręczach stosuje się specjalne gumowe pierścienie uszczelniające.
W większości samochodów tarcze kół są połączone z obręczą nierozłącznie (spawanie, zgrzewanie). Obecnie coraz częściej są stosowane koła odlewane ze stopów lekkich na bazie aluminium. Taka konstrukcja umożliwia większą swobodę w kształtowaniu tarczy koła i zapewnia mniejszą masę. Wadą tego rozwiązania jest większy koszt i mniejsza odporność na uszkodzenia. Tarcze kół są przykręcane śrubami do piast. Połączenie to musi być trwałe i zapewniać dokładne środkowanie kół. Jest to bardzo ważne ze względu na wyważenie kół. Stosuje się różne sposoby łączenia tarczy z piastą.

2. Ogumienie
W pojazdach samochodowych powszechnie stosuje się ogumienie pneumatyczne. Ogólnie można je podzielić na dętkowe i bezdętkowe. Ogumienie dętkowe składa się z dętki (szczelny zbiornik sprężonego powietrza), opony (stanowi ochronę dętki i przenosi obciążenia) oraz ochraniacza (oddziela dętkę od obręczy).
W przypadku ogumienia bezdętkowego przenosząca obciążenie opona stanowi w połączeniu z obręczą koła szczelny zbiornik powietrza. Zadanie dętki spełnia warstwa wewnętrzna opony, która jest wykonana ze specjalnej mieszanki gumowej. Stopka takiej opony także jest pokryta warstwą gumy i jest odpowiednio ukształtowana, aby zapewnić szczelność miedzy oponą i obręczą. Zaletami opon bezdętkowych są: mniejsza masa, bardzo powolne uchodzenie powietrza w przypadku przebicia, większa elastyczność opony oraz brak tarcia między oponą i dętką. Z powodu tych zalet opony bezdętkowe są coraz częściej stosowane.
W zależności od przyjętego kryterium spotyka się wiele rodzajów ogumienia. Uwzględniając przeznaczenie ogumienia, rozróżniamy opony do samochodów osobowych, dostawczych, ciężarowych i autobusów. W grupie opon do samochodów osobowych (dostawczych) możemy wyróżnić opony uniwersalne, drogowe, zimowe, błotno- -śniegowe i terenowe. Opony te różnią się budową wewnętrzną, typem rzeźby bieżnika i zastosowaną mieszanką gumową.
Wśród opon do samochodów użytkowych wyróżnia się ogumienie przeznaczone na koła napędowe, kierowane, do przyczep i naczep, do autobusów miejskich oraz uniwersalne. W tej grupie większość nowoczesnych...

Reklama w Świecie Opon

Raport warsztatowy

Zapisz się, aby otrzymywać regularnie "Raport Warsztatowy"

Twój e-mail

Zamów prenumeratę

Projekt i realizacja:
2007-2012 GlobalVanet