Diagnozowanie układu kierowniczego pojazdu samochodowego (8)

W poprzednich częściach artykułu przedstawiono urządzenia do badania układów kierowniczych pojazdów samochodowych w warunkach dynamicznych i statycznych. Uwzględniono przyrządy do diagnozowania wstępnego i urządzenia uniwersalne do kontroli geometrii kół w pojazdach o dopuszczalnej masie całkowitej (dmc) do 3,5 t (laserowo-mechaniczne oraz komputerowe z głowicami aktywnymi i pasywnymi). Opisano również urządzenia uniwersalne do kontroli geometrii kół i osi w pojazdach o dmc ponad 3,5 t (laserowe, laserowo-mikroprocesorowe i komputerowe).

W tej części przedstawiamy przyrządy o specjalistycznym przeznaczeniu, przyrządy do diagnozowania mechanizmu wspomagającego układu kierowniczego oraz tendencje rozwojowe urządzeń do badania ustawienia kół i osi jezdnych.
Należy podkreślić, że prawidłowe ustawienie kół i osi jezdnych w pojazdach samochodowych ze względu na ich masę i osiągane obecnie prędkości ma bardzo duży wpływ na bezpieczeństwo jazdy.
[skip_main_image]
Przyrządy o specjalistycznym przeznaczeniu
Do tej grupy należą przyrządy przenośne przeznaczone do pomiaru określonego parametru, na przykład zbieżności kół, kątów skrętu kół kierowanych, równoległości i symetryczności osi jezdnych.
[gallery] [/gallery]
1. Przyrządy do pomiaru zbieżności kół
Przyrządami do pomiaru zbieżności kół są rozsuwane drążki z odpowiednimi końcówkami stykowymi do mierzenia od wewnętrznej strony obręczy lub dostosowane do zewnętrznej strony obręczy kół. W stacjach obsługi i kontroli pojazdów stosuje się drążki do pomiaru zbieżności kół samochodów osobowych DZ-2100 i samochodów ciężarowych DZ-3000 firmy Spólnota. Ten ostatni oferowany jest również w wersji uniwersalnej.
Głównymi elementami przyrządu DZ-3000 (rys. 1) są podwójne prowadnice, na których są osadzone przesuwnie dwa ramiona. Ramiona są ustalone za pomocą śrub. Na lewym ramieniu zamocowany jest zderzak z ruchomym trzpieniem. Położenie trzpienia ustala sprężyna. Zderzak jest osadzony na ramieniu obrotowo i przesuwnie. Położenie zderzaka ustala się za pomocą śruby. Na prawym ramieniu w podobny sposób jest osadzony drugi zderzak z przesuwnym trzpieniem. Na trzpieniu jest nacięta rysa, a na obudowie zderzaka umieszczono podziałkę milimetrową i lupę ułatwiającą odczyt.

2. Przyrządy do oceny kątów skrętu kół
Do pomiaru maksymalnych i kontrolnych kątów skrętu kół kierowanych stosuje się obrotnice (rys. 2). Zasadniczymi elementami obrotnicy mechanicznej są: tarcza obrotowa (żłobkowana) ułożyskowana obrotowo w obudowie, dźwignia do blokowania tarczy i podziałka umożliwiająca odczyt kąta skrętu tarczy względem obudowy.
W stacjach kontroli i obsługi pojazdów stosuje się również inny rodzaj obrotnic – obrotnice elektroniczne, które umożliwiają komunikację z komputerem zewnętrznym oraz przedstawianie wyników pomiaru na ekranie monitora w formie graficznej i liczbowej.
Produkuje się dwa rodzaje obrotnic różniących się nośnością – do samochodów osobowych i ciężarowych.

3. Przyrządy do pomiaru nierównoległości osi i nieśladowości kół
Do pomiaru nierównoległości osi i przesunięcia bocznego kół stosuje się uniwersalne przyrządy do pomiaru ustawienia kół lub sprawdziany mechaniczne.
W przypadku mierzenia nierównoległości osi pojazdu sprawdzianem drążkowym końcówki stykowe przystawia się do punktów środkowych osi (koła przednie ustawione do jazdy na wprost), a różnica odległości mierzonych po obu stronach pojazdu jest miarą nierównoległości osi.
Podczas sprawdzania przesunięcia bocznego kół (nieśladowości kół) trzpienie przyrządu opiera się o obręcze lub opony kół tylnych, a różnica odpowiednich wymiarów jest miarą przesunięcia bocznego kół (przed pomiarem należy sprawdzić bicie osiowe kół).

Przyrządy do diagnozowania mechanizmu wspomagającego
W pojazdach mechanicznych często stosuje się hydrauliczne mechanizmy wspomagające układu kierowniczego (rys. 3). Kontrola stanu technicznego hydraulicznego mechanizmu wspomagającego obejmuje:
- diagnozowanie wstępne (badanie organoleptyczne),
- badanie stanu oleju hydraulicznego,
- pomiar parametrów diagnostycznych.

Podczas diagnozowania wstępnego (oględzin zewnętrznych) należy sprawdzić: kompletność, zamocowanie i stan zewnętrzny elementów, działanie mechanizmu (obracać kołem kierownicy przy pracującym i niepracującym silniku), szczelność instalacji, poziom płynu w zbiorniku oraz naciągnięcie paska klinowego napędu pompy.
Stan oleju hydraulicznego może być badany metodami uproszczonymi, w pobliżu obiektu, za pomocą przenośnych zestawów diagnostycznych lub w warunkach laboratoryjnych. Zestaw diagnostyczny pozwala najczęściej na sprawdzenie lepkości kinematycznej, czystości, kwasowości i zawartości wody w oleju. W warunkach laboratoryjnych można wykonać także inne badania.
Metodami przyrządowymi mierzy się parametry diagnostyczne określające stan techniczny instalacji hydraulicznych. Najczęściej dokonuje się pomiaru: ciśnienia, szczelności, wydatku, temperatury, prędkości obrotowej, przecieków wewnętrznych i parametrów geometrycznych. Podczas badania zespołów hydraulicznych z reguły wykonuje się równoczesny pomiar kilku parametrów. W czasie pomiaru parametrów diagnostycznych (np. ciśnienia roboczego) od diagnosty wymaga się...

Reklama w Świecie Opon

Raport warsztatowy

Zapisz się, aby otrzymywać regularnie "Raport Warsztatowy"

Twój e-mail

Zamów prenumeratę

Projekt i realizacja:
2007-2012 GlobalVanet