Diagnozowanie układu hamulcowego pojazdu samochodowego (cz. 7)

W poprzednich częściach tego cyklu opisano rodzaje i zadania układów hamulcowych, strukturę układów hamulcowych (sterowanych hydraulicznie, pneumatycznie i elektropneumatycznie), wymagania prawne dotyczące układów hamulcowych, parametry diagnostyczne i kryteria oceny stanu technicznego tych układów oraz metody ich diagnozowania. W tej części zostaną przedstawione wybrane urządzenia do kontroli układów hamulcowych, tj. przyrządy do diagnozowania wstępnego i do badania instalacji powietrznej pojazdu.

Ze względu na specyfikę badań i wykorzystywane parametry diagnostyczne urządzenia pomiarowe do badania układu hamulcowego pojazdów można ogólnie podzielić na:
- przyrządy do badań wstępnych,
- urządzenia do diagnozowania układu hamulcowego w warunkach stacjonarnych (przyrządy do badania instalacji powietrznej, urządzenia do pomiaru sił hamowania, urządzenia do badania hamulca najazdowego przyczepy, przyrządy do sprawdzania urządzeń przeciwblokujących, uniwersalne stanowiska do badań zespołów wymontowanych z pojazdu),
- przyrządy do badania układu hamulcowego w czasie prób drogowych.
[center] [gallery][/gallery] [gallery][/gallery] [gallery][/gallery] [gallery][/gallery] [gallery][/gallery] [gallery][/gallery] [/center]
1. Przyrządy do diagnozowania wstępnego
Do badań wstępnych układu hamulcowego stosuje się następujące przyrządy: przyrządy pomiarowe ogólnego przeznaczenia, przyrządy do badania temperatury wrzenia lub zawartości wody w płynie hamulcowym oraz przyrządy o specjalistycznym przeznaczeniu.

1.1. Przyrządy pomiarowe ogólnego przeznaczenia
Do tej grupy zalicza się liniały i sprawdziany do pomiaru skoku pedału hamulca (jałowego, rezerwowego) lub skoku tłoczyska siłownika oraz szczelinomierze do pomiaru luzu w mechanizmach hamulcowych.

1.2. Przyrządy do badania temperatury wrzenia lub zawartości wody w płynie hamulcowym
Do oceny jakości płynu hamulcowego służą specjalne przyrządy, które za pomocą trzech diod podają ogólny stan płynu lub wskazują procentową zawartość wody albo dokonują pomiaru temperatury wrzenia płynu – dotyczy to układów hamulcowych sterowanych hydraulicznie.
Przyrządy dokonujące pomiaru zawartości wody wykorzystują zjawisko zmiany parametrów elektrycznych płynu hamulcowego w zależności od zawartości wody. Przyrząd zasilany jest z własnych baterii. Pomiar polega na zanurzeniu elektrod sondy w zbiorniczku płynu. Po kilkunastu sekundach zapali się odpowiednia dioda określająca w procentach zawartość wody w płynie hamulcowym. Kolor świecącej diody informuje o jakości płynu. Zaletą przyrządu jest niska cena i krótki czas pomiaru wynoszący mniej niż dwie minuty (włącznie z przemywaniem i suszeniem elektrod). Natomiast wadą jest fakt, że pomiar zawartości wody nie jest w pełni miarodajny (zależnie od składu chemicznego płynu ta sama zawartość wody powoduje spadek temperatury wrzenia o różne wartości).
W przyrządach dokonujących pomiaru temperatury wrzenia płynu hamulcowego pobiera się porcję płynu do sondy pomiarowej i podgrzewa do temperatury wrzenia. Temperatura wrzenia jest lepszym parametrem oceny jakości płynu hamulcowego aniżeli zawartość wody (wynik nie jest zależny od klasy płynu hamulcowego, jego producenta ani od tego, że jest on mieszaniną kilku płynów). Pomiar polega na zanurzeniu sondy przyrządu w zbiorniczku z płynem hamulcowym. Płyn samoczynnie wpływa do przestrzeni grzewczej. Po około 60 s od włączenia grzałki nastąpi wrzenie płynu. Temperaturę wrzenia odczytuje się na wskaźniku cyfrowym. Całkowity czas pomiaru wynosi około 3 minut.
Przykładowo na rys. 1 przedstawiono wybrane przyrządy do pomiaru temperatury wrzenia płynu hamulcowego: BFT 320 firmy Continental Teves, YWB 214 firmy TRW oraz BFT 2000 firmy Maha. Zakres pomiarowy temperatury wrzenia wynosi od 1000C do 3000C. Niektóre z testerów są wyposażone w drukarkę i złącze do transmisji danych do komputera.

1.3. Przyrządy o specjalistycznym przeznaczeniu
Do tej grupy należą na przykład przyrządy do odpowietrzania obwodu hydraulicznego.

2. Przyrządy do badania instalacji powietrznej
Badania diagnostyczne instalacji powietrznych obejmują sprawdzenie wartości ciśnień w różnych punktach układu, szczelności obwodów na podstawie pomiaru czasu spadku ciśnienia w zbiorniku powietrza oraz niekiedy również pomiar czasu reakcji hamulców.
Przed przystąpieniem do badań diagnostycznych należy:
- sprawdzić i uzupełnić stan oleju w sprężarce, oczyścić filtr powietrza,
- sprawdzić i ewentualnie wyregulować naciąg paska klinowego napędu sprężarki,
- odwodnić zbiorniki sprężonego powietrza, spuścić olej z odolejacza, przemyć filtry (regulatora i przewodowe), w okresie zimowym napełnić alkoholem odmrażacz,
- sprawdzić stan cięgien, przewodów, łączników itp.,
- sprawdzić i ewentualnie wyregulować skok siłowników hamulcowych.

Wykryte usterki należy usunąć. Podczas badań pojazd samochodowy lub przyczepa (naczepa) powinny być nieobciążone i ustawione na twardym, wypoziomowanym podłożu. Czynności diagnostyczne należy wykonywać przy napełnionych zbiornikach powietrza do wartości ciśnienia roboczego. Badanie przyczep i naczep powinno odbywać się po sprzęgnięciu z pojazdem przystosowanym do holowania, chyba że szczegółowe warunki badań przewidują inaczej. Pojazd holujący powinien przejść uprzednio badania diagnostyczne z wynikiem pozytywnym.
W celu prawidłowego przeprowadzenia diagnozowania konieczna jest znajomość charakterystyki układu hamulcowego pojazdu zawierającej informację o wartościach ciśnienia pracy, redukcji ciśnienia w automatycznym regulatorze siły hamowania, ciśnieniach zabezpieczanych w poszczególnych obwodach, skokach siłowników i innych wielkościach.
Podstawowy program badań diagnostycznych dotyczy układów przenoszących, złożonych, to znaczy...

Reklama w Świecie Opon

Raport warsztatowy

Zapisz się, aby otrzymywać regularnie "Raport Warsztatowy"

Twój e-mail

Zamów prenumeratę

Projekt i realizacja:
2007-2012 GlobalVanet