Obróbka strumieniowo-ścierna powierzchni w lakiernictwie samochodowym (cz. 1)

W nieodległej przeszłości dość popularne było piaskowanie powierzchni karoserii w celu renowacji starych samochodów, usuwania starych lakierów z objawami kredowania, pojawienia się rdzy podpowłokowej lub zmiany koloru lakieru.

Od tego czasu nastąpiły zasadnicze zmiany w podejściu do tego zagadnienia z kilku wymienionych niżej powodów.
1. Zmiany konstrukcyjne karoserii w wyniku zastosowania nowoczesnych materiałów, takich jak: aluminium i jego stopy, stal ocynkowana i nierdzewna oraz szeroka gama tworzyw sztucznych (PP – polipropylen, PE – polietylen, PVC – polichlorek winylu, ABS – akrylonitryl, butadien, styren, PP/RPDM – termopolimer z etylenu, propylenu i butadienu), kompozyty (laminaty z włóknami szklanymi lub węglowymi) i takich materiałów, jak: SMC – arkusz odlewany i formowany lub materiałów warstwowych, np. RTM – pianka PU pomiędzy płytami z włókna węglowego.
2. Zmiany dotyczące przepisów ochrony środowiska naturalnego i BHP polegające na:
a) zakazie stosowania piasku kwarcowego, jego odmian i mieszanek na sucho w obróbce strumieniowo-ściernej (piaskowaniu) od 1 maja 2005 r. z powodu wywoływania choroby zawodowej zwanej pylicą i prawdopodobnego oddziaływania rakotwórczego, jak też szkodliwego oddziaływania na środowisko naturalne,
b) wprowadzeniu rygorystycznych przepisów dotyczących lotnych substancji organicznych VOC oraz wykazu substancji niebezpiecznych, do których zaliczane są chloropochodne węglowodorów, w tym podstawowego składnika preparatów chemicznych do usuwania powłok, jakim jest chlorek metylenu (CH2Cl2) i pochodne fenoli,
c) ograniczanie ilości odpadów szczególnie niebezpiecznych, do których należą zdjęte powłoki lakierowe napęczniałe pod wpływem toksycznych rozpuszczalników, m.in. wyżej wymienionych,
d) procedury dotyczące odpadów niebezpiecznych muszą być ściśle rozliczane, składowane na specjalnych składowiskach z odpowiednimi dopuszczeniami oraz bezpiecznie transportowane do certyfikowanych zakładów utylizacyjnych; ścierniwo zanieczyszczone powłoką lakierową, zależnie od rodzaju zdejmowanej farby, jest odpadem niebezpiecznym, mimo iż zawiera tylko około 3% masowych takich zanieczyszczeń i podlega procedurom, takim jak dla substancji niebezpiecznych,
e) ścieki zawierające toksyczne substancje muszą być nie tylko neutralizowane, ale i utylizowane.

Opisane przepisy generują wysokie koszty produkcji chemicznych metod usuwania powłok i stały się tematem wielokierunkowych poszukiwań proekologicznych rozwiązań bezpiecznych operacji usuwania starych powłok lakierowych, także w motoryzacji. Poszukiwania poszły też w kierunku zmniejszenia pracochłonności operacji (są to koszty największe!). Pracochłonne są zwłaszcza operacje czyszczenia ręcznego narzędziami ręcznymi, w mniejszym stopniu – z narzędziami mechanicznymi i operacje pomocnicze, takie jak: rozbieranie karoserii i ponowny jej montaż, zabezpieczanie powierzchni sąsiednich wykonanych ze szkła, gumy, tworzyw sztucznych i delikatnych materiałów, takich jak aluminium i ich stopy, laminaty i kompozyty oraz materiały warstwowe.

Metody usuwania powłok lakierowych i przygotowania powierzchni przed lakierowaniem
Dobór metody usuwania powłok zależy od takich czynników, jak:
a) usuwanie lakieru po miejscowym jego uszkodzeniu lub w przypadku niezbyt rozległych wykwitów rdzy podpowłokowej – najczęściej przez szlifowanie lub za pomocą preparatów chemicznych;
b) usuwanie całej starej powłoki na skutek jej kredowania lub potrzeby zmiany koloru lakieru nienadającego się do dobrego pokrycia poprzedniego – za pomocą obróbki strumieniowo-ściernej (dobór ścierniwa zależnie od materiału podłoża), preparatów chemicznych lub szlifierek, rzadziej poprzez zanurzanie w solach stopionych (tylko stalowych karoserii);
c) restaurowanie starych samochodów wykonanych ze stali – poprzez piaskowanie granulatem szklanym lub kulkami szklanymi, łupinami orzecha, ziarnami pszenicy, ścierniwami plastikowymi, żużlem pomiedziowym (zbyt ostry, pylący i szkodliwy) oraz granatem almandynowym (Garnetem), staurolitem (popularnymi tam, gdzie są wydobywane) itp. ścierniwami;
d) renowacje podwozi – tradycyjnymi metodami strumieniowo-ściernymi z zastosowaniem uwag podpunktu c.

Nie ma metody spełniającej wszystkie wymienione na wstępie wymagania oraz zapewniającej optymalną pracochłonność samego procesu i niewymagającej wykonywania pracochłonnych czynności pomocniczych, takich jak: demontowanie karoserii i podzespołów, osłaniania powierzchni sąsiednich, niepodlegających lakierowaniu, zagrażających koniecznością napraw uszkodzeń zbyt delikatnych powierzchni (kompozytów, aluminium, tworzyw sztucznych, laminatów, szkła itp. materiałów). Metody usuwania powłok za pomocą ręcznych narzędzi mechanicznych lub ręcznych narzędzi z napędem są bardzo pracochłonne i mogą powodować niezamierzone uszkodzenia powierzchni karoserii oraz nie potrafią dotrzeć do wszystkich zagłębień z powodu wymiarów narzędzi szlifierek. Znane...

Reklama w Świecie Opon

Raport warsztatowy

Zapisz się, aby otrzymywać regularnie "Raport Warsztatowy"

Twój e-mail

Zamów prenumeratę

Projekt i realizacja:
2007-2012 GlobalVanet