Problematyka merytoryczno-prawna (3)

niektórych dodatkowych badań technicznych pojazdów. Kontynuujemy tematykę dotyczącą dodatkowych badań technicznych. Wcześniejsze dwa artykuły odnosiły się tylko do trzech rodzajów badań dodatkowych, tzn. taxi, auta do nauki jazdy oraz pojazdu uprzywilejowanego. W tej i kolejnej części naszego cyklu dokonamy analizy pozostałych dodatkowych badań technicznych pojazdów określonych w ustawie – Prawo o ruchu drogowym występujących w Polsce.

We wrześniu 2009 r. weszły w życie zmiany do ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. nr 97 z 2009 r., poz. 802), zwanej dalej „ustawą,” wprowadzające nowy podział badań technicznych pojazdów. Z trzech rodzajów badań technicznych: „pierwszych”, „okresowych” i „dodatkowych”, pozostały tylko ostatnie dwa. Głównym czynnikiem rezygnacji z pierwszych badań technicznych był niekorzystny dla Polski wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, nakazujący zniesienie pierwszych badań technicznych pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy za granicą. Należy jednak zaznaczyć, że pojazdy które podlegały pierwszym badaniom technicznym nie zostały jednak zwolnione z oceny technicznej. Część badań z grupy badań pierwszych została przeniesiona do badań dodatkowych (np. pojazd używany jako taksówka osobowa lub bagażowa, pojazd uprzywilejowany, pojazd do nauki jazdy, pojazd do przeprowadzania egzaminu państwowego lub pojazd odpowiednio przystosowany lub wyposażony zgodnie z przepisami o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych), jak i do okresowych (okresowe badanie techniczne przed pierwszą rejestracją na terytorium RP). Ponadto, w zakresie dodatkowych badań technicznych w zmianach do ustawy, wprowadzono między innymi:
- nowy rodzaj badania dodatkowego odnoszący się do pojazdu, dla którego określono dodatkowe wymagania techniczne w międzynarodowych porozumieniach dotyczących międzynarodowego transportu drogowego (art. 81, ust. 11 pkt. 9);
- zmianę uwarunkowania przeprowadzenia dodatkowego badania technicznego w pojeździe, w którym została dokonana naprawa wynikająca ze zdarzenia powodującego odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia określonego w grupach 3 i 10 działu II załącznika do ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 124, poz. 1151 z późn. zm.)). Uzależniając jego przeprowadzenie nie od minimalnej kwoty odszkodowania wynoszącej 2000 zł, a od naprawy wykonanej w określonych elementach, tzn. w układzie nośnym, hamulcowym lub kierowniczym mających wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego.

Wprowadzenie zmian do ustawy – Prawo o ruchu drogowym wymusiło na Ministerstwie Infrastruktury opracowanie nowego rozporządzenia dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. nr 155 z 2009 r., poz. 1232), zwanym dalej „rozporządzeniem”. W wyżej wymienionym rozporządzeniu wprowadzone zostały nie tylko szczegółowe regulacje prawne sankcjonujące zmiany wprowadzone ww. zmianą do ustawy, ale również w znacznym stopniu zaingerowało w zakres i strukturę dodatkowych badań technicznych pojazdów. Opracowane poniżej zestawienie zawiera szczegółową analizę zakresu oraz sposobu przeprowadzenia przedmiotowych badań technicznych. Ze względu na wiele wątpliwości związanych z naliczaniem opłat, co spowodowane jest niedostosowaniem Tabeli Opłat zawartej załączniku do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 29 września 2004 r. w sprawie wysokości opłat związanych z prowadzeniem stacji kontroli pojazdów oraz przeprowadzaniem badań technicznych pojazdów (Dz. U. z dnia 14 października 2004 r., poz. 2261 z póź. zm.), do zmian wprowadzonych ww. ustawą i rozporządzeniem załączone zostały również propozycje przykładowego ich naliczenia.

Zgodnie z ustawą dodatkowe badania techniczne pojazdów mogą być przeprowadzane:
- na wniosek właściciela pojazdu,
- na wniosek organu rejestrującego,
- na wniosek organu kontroli ruchu drogowego,
- z mocy ustawy.

Najwięcej problemów uprawnionym diagnostom stwarza kwalifikacja oraz podstawa przeprowadzania badań zaliczanych do ostatniej grupy, a szczególnie ocena czy wykonane mają być one jednorazowo, czy każdorazowo przy przedstawieniu danych pojazdu do badania technicznego (np. okresowego). Jest na ten temat wiele poglądów i interpretacji budzących wątpliwości i konflikty na linii „Klient” – „SKP” – „Wydział Komunikacji’. Często uprawnieni diagności ulegając sugestiom klientów, ograniczają zakres badania technicznego, a co za tym idzie zmniejszają pobieraną za nie opłatę, narażając w ten sposób nie tylko SKP na straty finansowe, ale również na brzemienne w skutkach restrykcje prawne dotyczące ich samych. Poniższy materiał zawiera również propozycje w tym zakresie. Wątpliwości wśród diagnostów budzi również kwalifikacja rodzaju badania technicznego. Zgodnie z art. 81 ust. 2 ustawy, są tylko i wyłącznie dwa rodzaje badań technicznych: okresowe i dodatkowe. Niewiadomo więc, jak sklasyfikować i do której grupy z wyżej wymienionych zaliczyć np. badanie techniczne pojazdu, który został dostosowany do ciągnięcia pojazdu silnikowego, o którym mowa art. 71 ust. 3 ustawy, czy badanie techniczne polegające na ponownym sprawdzeniu zespołów i układów pojazdu, w których stwierdzono usterki, o którym mowa w § 6 ust. 5 rozporządzenia, których to art. 81 ustawy nie wymienia.

Ze względu na niespójność regulacji prawnych, na przykład wymienionych powyżej, zastrzec należy, że poniższy materiał ma charakter jedynie poglądowy, przedstawiający propozycje i sugestię uporządkowania interpretacji prawno-merytorycznych odnoszących się do sfery przeprowadzania przedmiotowych badań technicznych pojazdów i nie może stanowić podstawy prawnej do jakichkolwiek roszczeń względem wydawcy bądź autora.

Omówienie dodatkowych badań technicznych...

Reklama w Świecie Opon

Raport warsztatowy

Zapisz się, aby otrzymywać regularnie "Raport Warsztatowy"

Twój e-mail

Zamów prenumeratę

Projekt i realizacja:
2007-2012 GlobalVanet