Diagnozowanie zawieszenia pojazdu samochodowego

– urządzenia diagnostyczne (1). Stacje diagnostyczne i stacje obsługi pojazdów nie dysponują obecnie urządzeniami pozwalającymi na przeprowadzenie badań kontrolnych wszystkich elementów układu zawieszenia. Badania takie przeprowadza się obecnie metodami organoleptycznymi. Jedynie elementy tłumiące drgania (szczególnie amortyzatory) mogą być sprawdzane na specjalnych stanowiskach kontrolnych.

W praktyce najczęściej stosuje się badanie amortyzatorów w stanie zamontowanym w pojeździe, z uwagi na łatwość i szybkość wykonania pomiaru. Spośród dwóch dostępnych metod badania układu zawieszenia, tj. metody drgań swobodnych i metody drgań wymuszonych, ta druga znalazła powszechne zastosowanie do określania stanu technicznego zawieszenia samochodu. Aktualnie produkowane urządzenia do badania układu zawieszenia metodą drgań wymuszonych wykonywane są w wersji stacjonarnej lub mobilnej (z rampami najazdowymi). Mogą być stosowane do kontroli zawieszenia tylko w samochodach osobowych, osobowo-terenowych i dostawczych. Diagnozowanie układu zawieszenia samochodów ciężarowych, autobusów, przyczep oraz naczep nadal jest wykonywane metodami organoleptycznymi.
[center][gallery][/gallery] [gallery][/gallery] [gallery][/gallery] [gallery][/gallery] [/center]
Do diagnozowania układu zawieszenia pojazdów samochodowych obecnie stosuje się następujące rodzaje urządzeń:
- przyrządy do sprawdzania luzów,
- urządzenia do badania zawieszenia (amortyzatorów) metodą drgań swobodnych,
- urządzenia do badania zawieszenia (amortyzatorów) metodą drgań wymuszonych,
- przyrządy do sprawdzania instalacji hydraulicznych.

1. Przyrządy do sprawdzania luzów
Podczas określania stanu technicznego pojazdu samochodowego istotną rolę odgrywa umiejętność oceny luzów w podstawowych układach i mechanizmach pojazdu. Za dopuszczalne uznaje się luzy nieznaczne, widoczne dopiero po bardzo uważnych oględzinach. Nadmierne luzy są łatwo zauważalne, wyraźnie wyczuwalne na styku płaszczyzn łączonych elementów. Nadmiernym luzom często towarzyszy stuk, a zawsze opóźnienie ruchu zespołu spowodowane jest koniecznością likwidacji luzu w połączeniu. Wyczuwalne luzy świadczą o usterkach lub nadmiernym, niedopuszczalnym zużyciu jednego lub kilku elementów w kontrolowanych układach i mechanizmach pojazdu. Do ułatwienia oceny luzów w układach zawieszenia, kierowniczym i jezdnym wykorzystuje się specjalne urządzenia wymuszające szarpanie badanych połączeń. Urządzenia te, nazywane detektorami luzów lub szarpakami, składają się z dwóch napędzanych siłownikami hydraulicznymi lub pneumatycznymi płyt, na których są stawiane koła pojazdu. Płyty te wykonują krótkie przemieszczenia (obroty) w różnych kierunkach i powodują poziome ruchy koła oraz wszystkich elementów z nim związanych.

Ze względu na przeznaczenie rozróżnia się urządzenia do wymuszania szarpnięć kołami jezdnymi:
- w pojazdach o dmc do 3,5 t,
- w pojazdach o dmc powyżej 3,5 t,
- uniwersalne.

Ze względu na rodzaj napędu stosowane są urządzenia z napędem hydraulicznym lub z napędem pneumatycznym. W przypadku testerów do badania luzów w pojazdach o dmc do 3,5 t najczęściej stosuje się pneumatyczne zasilanie robocze. Natomiast w urządzeniach uniwersalnych i przeznaczonych do kontroli pojazdów o dmc ponad 3,5 t na ogół występuje zasilanie hydrauliczne (większa płynność ruchu, mniejsze wymiary elementów).
Urządzenia szarpiące składają się z następujących zasadniczych zespołów (rys. 1):
- zespoły płyt do wymuszania szarpnięć kołami (działające niezależnie),
- zespół zasilający,
- zespół sterujący,
- przyrząd do blokowania pedału hamulca.

Oddzielny zespół zasilający nie występuje w przypadku urządzeń z napędem pneumatycznym, które są zasilane z sieci sprężonego powietrza oraz urządzeń instalowanych na podnośnikach – wykorzystuje się układ zasilania podnośnika.
W tego typu urządzeniach istotne jest sterowanie oraz koordynacja ruchu płyt. Za optymalną najczęściej przyjmuje się następującą kombinację ruchów płyt szarpiących (rys. 2):
- ruch skrętny i ruch w kierunku poprzecznym (dla urządzeń do wymuszania szarpnięć kołami w pojazdach o dmc do 3,5 t),
- ruch w kierunku wzdłużnym i w kierunku poprzecznym (dla urządzeń do wymuszania szarpnięć kołami w pojazdach o dmc powyżej 3,5 t).

Sterowanie ruchami płyt realizowane jest przewodowo lub bezprzewodowo pilotem wbudowanym w korpus ręcznej lampy halogenowej, która służy jednocześnie do oświetlania kontrolowanych węzłów. Urządzenia szarpiące umożliwiają organoleptyczną kontrolę luzów w niżej wymienionych elementach (węzłach) układów podwozia samochodu:
- sworznie zwrotnicy,
- łożyska piast kół,
- wahacze,
- drążki kierownicze,
- stabilizatory,
- przeguby.

W celu ułatwienia wykrycia luzów w wybranych elementach (węzłach) układów i mechanizmów podwozia pojazdu samochodowego zaleca się wykonywanie ruchów płyt szarpiących w sposób przedstawiony w tabeli 1. Analiza danych technicznych urządzeń szarpiących różnych producentów wskazuje, że podstawowe...

Reklama w Świecie Opon

Raport warsztatowy

Zapisz się, aby otrzymywać regularnie "Raport Warsztatowy"

Twój e-mail

Zamów prenumeratę

Projekt i realizacja:
2007-2012 GlobalVanet